Alamat ng mainit na ulan

Sa bayan ng Pinagtampuhan ay may kakaibang pangyayari na pinagtatakhan ng mga hindi taga roon, ito yung maligamgam na ulan tuwing papasok ang buwan ng Disyembre. Kakaiba ng na man ito dahil malamig na ang samyo ng hangin tuwing Disyembre at ganoon din ang singaw ng lupa. Ang ulan na ito ay inaabangan ng mga dumadayo sa Pinagtampuhan dahil ito raw ay mahiwaga at may kakayahang mag palambot ng puso at magphimbing ng pagod na isip. Kaya dito kadalasan ay nagpupunta ang mga hapo na mga empleyado, manunulat, mga taong sining, mangangalakal at iba pang mga taong siyudad upang damhin ang sinasabing hiwaga ng ulan.

Matagal ng ipinaliwanag ang maligamgam ng ulan. Sabi ng mga taong agham wala daw mahiwaga ditto. Ito ay likha lamang ng singaw ng mga bukal ng init galling sa natutulog na bulkan, ang Bundok ng Pinagtampuhan. Dahil daw sa malamig na ang paligid at ang singaw naman ng mga bukal ng init ay nahagip ng mga ulan na pababa sa bayan ng pinagtampuhan, ang resulta ay ulan na maligamgam.

Ngunit alam ng mga taga Pinagtampuhan ang dahilan kung bakit may maligamgam na ulan tuwing papasok ang Disyembre.

Limang daan taon na ang nakakaraan ngunit hindi malilimutan ang kwento ng pagsabog ng Bundok ng Pinagtampuhan. Ang kwento ay isinalin sa pamamagitan ng mga ukit sa kawayan na ipinasa-pasa ng isang pamilya na tinatawag na Pamilya Bugodno.

Ang pamilyang ito ay kakaiba dahil sa sila ay pinagsisilbihan

ng mga taga Pinagtampuhan. Hindi dahil sa makapangyarihan ang mga Bugodno kundi dahil lahat sila ay may kakaibang kapansanan. Mula mga magulang hanggang mga anak sila ay may kakulangan sa pag-iisip ngunit sila na lamang ang may nakakalam ng kwento. Sila ay itinira ng mga taga Pinagtampuhan sa may gitna ng kabundukan kung saan sila ay inaalagaan ng buong bayan. Ang kanilang pagkain ay handog at ang kanilnag mga damit ay alay. Sila ay iniingatan ng mga taga-Pinagtampuhan.

Para silang mga batang musmos na walang ginawa kundi umutal ng umutal. Ang kakaiba nga lamang ay walang mga pagbabago ni naibang letra sa kanilang mga pinagpasahan. Ito ay subok na sa pag-aaral ng mga matatandang tagaroon. Ultimong mga hikbi, pahinga, at mga hinhin at gulat ng kwento ay tunay na walang pinagkaiba sa pinagpasahang nuno. Kaya sabi ng mga taga Pinagtampuhan ay tunay na mga kasaysayan ang laman ng mga wari moy walang sa tamang pag-iisip na mga Bugodno, walang binawas o dinagdag ang panahon.

Minsang dumayo ang isang banyaga upang isulat ang alamat ng mainit na ulan. Innimbitahan niya ang mga matatanda sa Pinagtampuhan upang ipagsadya ang pakikinig sa kwento ng pamilyang Bugodno. Inihanda nila ang pagkakataon dahil ang pagkukuwento ng mga Bugodno ay nagaganap lamang tuwing kabilugan ng buwan. Dito ay nakapalibot ang mga taga-Pinagtampuhan sa pamilya Bugodno na nakapalibot naman sa isang maliit na apoy.

Habang ang buwan ay papalubog, ang mga Bugodno ay nagtatawanan. Ang dayuhan ay masusing nanunuod hinihintay ang mga kwento, mga salitang lalabas sa mga bibig ng mga Bugodno. Ang mga Bugodno ay tumatawa at paminsan-minsan ay naririnig ang maliit na tawanan, mga boses ng nag-ussap na pabulong na hindi na maulinagan ang sinasabi. Ultimong tahol ng aso ay may naririnig mula sa labi ng mga Bugodno, may umuungol, ano pa at ang batang Bugodno ay nagboboses iyak ng sanggol. Halo-halong ingay ang naririnig ng mga tagapakinig, ingay ng isang masayang nayon.

Nang humusto na ang bilog ng buwan ay nagulat ang dayuhan ng bigla na lamang siyang nakarinig ng pagsabog. Laking gulat niya ng Makita niyang ito ay lumalabas mula sa lalamunan ng mga Bugodno. Mga pagsabog na kulang na lamang ay yanigin sila. Ang mga Bugodno ay nagtatakbo, naglulupasay, at marririnig mula sa bibig nila ang nakakapanindig balahibong ungal, iyak, at hiyaw ng sakit, daing at kamatayan. Ang apoy sa gitna ng mga Bugodno ay namatay, at sumunod nito ay isang katahimikan na binabasag lamang ng mga hikbi, mga iyak na pigil at mga daing na binabasa ng mga luha.

Walang malay na inayos ng mga pinagtampuhan ang mga Bugodno. Sila ay mga pagod na inihiga sa kawayang papag at sinapinan ng mga unang gawa sa kapok. Matahimik na umuwi ang mga tiga-Pinagtampuhan dadala ang kuwento ng alamat ng mainit na ulan.

Ang dayuhan na nakinig ay walang naisulat at walang nagawang lathala tungkol sa lamat ng mainit na ulan ngunit ramdam niya at alam niya kung saan pinaniniwalaan ng mga taga-Pinagtampuhan nagmula ang mainit na ulan.

Alam niya ang kuwento ngunit kailanman ay hindi niya ito naisulat dahil ang kapangyarihan ng paglalahad ng mga Bugodno kailanmay hindi kayang hulihin ng mga salita.

Walang Saling Cat

(Mensahe para sa pagkilala ng mga nagsipag tapos ng doctrinal class na mga juniors ng Evangelical Chritian Baptist Church. Ang pagtatapos ay isa ring pagkilala sa mga magulang ng mga bata para sa kanilang suporta sa programang ito ng Iglesya sa at ganoon din sa maga-asawang Joy at Noel Albaniana na ginawang instrumento ng biyaya ng Diyos ng kanilang pasimulang alagaan ang espiritwal na pag-aaral ng mga batang ito.)

1 Co 12:27 Kayo ngang lahat ang iisang katawan ni Cristo at bawat isa’y bahagi nito.
1Co 12:28 Naglagay ang Diyos sa iglesya, una, ng mga apostol; ikalawa; ng mga propeta; at ikatlo ng mga guro. Naglagay rin siya ng mga gagawa ng mga kababalaghan, mga mag papagaling ng mga maysakit, mga tagatulong, mga tagapangasiwa, at mga nagsasalita ng ibat-ibang wika.

I.
· Sino ang nakakaalam ng salitang salimpusa?

· Maganda ba ang pakiramdam ng saling pusa?

· Ang saling pusa ay madalas na gawin ng mga bata sa kapwa bata. Naala-la ko noon pag nag lalaro yung mga kapitbahay ko, pag may lumalapit na batang maliit at gustong sumali sa laro ay nagngingitian sila at nagkikindatan. Isinasasali nila yung batang maliit sa laro. Ngunit habang naglalaro sila ay napapansin ng batang maliit na takbo siya ng takbo ay walang humahabol sa kanya. Tago-siya ng tago ngunit walang bumubung sa kanya. Hindi siya natataya, hindi siya ang hinahabol, hindi siya binubong o kung bungin man ay hindi nasasave o naiiligtas ng kapwa nagtatago. Ang batang maliit na ito ay mapapagod. Makikita niya na ang mga mas malalaking bata sa kanya ay naglalaro ng masaya ngnit siya ay hindi talaga kasali, siya ay saling cat lamang. Makakahalata ang batang maliit at siya ay aalis na lamang sa laro, at mag lalaro mag-isa. Kasi naman karaniwan ang batang maliliit ay hindi masaya kung kaidaran nila ang kalaro, gusto nila yung laro nila kuya at ate. Gusto nila na pumantay sa kanilang mga ate at kuya na kanilang iniidolo o tinitingala o ginagalang. Gusto ng mga musmos ay talaga silang kasali.

· Ang saling pusa ay kadalasan ring ginagawa ng matatanda sa mga bata. Minsan makikita natin si tatay at si nanay na may ginagawa sa bahay, halimbawa naglalaba ang nanay. Ang gagawin ng anak ay lalapit at magtatanong kung ano ang ginagawa ni nanay o ni tatay. Hindi pa masisiyahan sa pagtatanong ay lalapit pa ito at sasabihing kung pwede din siyang mag-laba. Sasabihin ng nanay na hindi. Kukulitin si nanay. Makukulitan si nanay at maiinis. Kung malupit ang nanay ay pipingutin o papaluin ang bata. Pero kung ang nanay ay medyo pasensyoso, bibigyan ang bata ng maliit na batya o palanggana at paglalabahin din. Syempre tuwang-tuwa ang bata dahil naglalaba na siya. Pero mapapansin niya na ang kanyang mga nilabahan ay kinukuha uli ni nanay at nilalabhan uli. Sa banding huli ay mananawa ang bata at aayaw. Mahahalata niya na siya ay saling pusa.

· Ganyan din ba ang pakiramdam ninyo pag nasa church kayo? Sana naman huwag!

II. Sa Church walang saling pusa. Sa pagseserve sa Diyos walang saling pusa! Mga warrior kayo, sabi nga ni Bambi eh, kuya George pwede ba nating tugtugin yung “The Warrior is a Child?” Iniisp ko pa kung pwede.

Tingnan nga natin ang sinasabi ng Bibliya?

1 Samuel 17:41-43 Si Goliat ay lumakad ng papalapit kay David. Nang Makita niyang si David ay musmos ay hinamak niya ito, at pakutyang tinanong, “ Ano akala mo aso ang lalabanan mo?”

Hayun ta tinirador siya ni David at pinugutan ng ulo. Musmos pa si David ngunit mandirigma na siya ng Diyos.


2Ki 11:21 Si Joas ay pitong taon ng italaga bilang hari.
2Ki 12:2 Ang mga gawa niya ay kalugod-lugod sa kay Yahweh. Dahil sa pagsunod niya kay Joiada.

Musmos pa si Joas ngunit ginawa na siyang tagapamahala ng Jerusalem ng Diyos.

Lukas 2:42 ss

At nang labindalawang taon na si Jesus ay pumaroon sila gaya ng dati nilang ginagawa. Pagkatapos ng pista, sila’y umuwi na. Nagpaiwan si Jesus sa Jerusalem ngunit hindi ito napansin ng kanyang mga magulang. Hinanap siya ng kanyang mga magulang at kapatid. Makalipas ang tatlong araw ay nakita nila si Jesus sa loob ng templo, nakaupong kasama ng mga guro. Nakikinig siya sa kanila at nagtatanong; at ang lahat ng nakikinig sa kanya ay namangha sa kanyang kaalaman.

Musmos pa, labing dalawang taon gulang pa lamang si Jesus ngunit siya ay aral na tungkol sa mga salita ng Diyos.

Iyan ang sinasasabi ng Bibliya tungkol sa mga bata, tungkol sa katulad ninyo.
May saling cat ba sa Diyos. Ang mga tulad ninyo ba ay hindi pinagkakatiwalaan ng Diyos?


Kayo ngayon ay nandito dahil sa halos apat na buwan ninyong pag-aaral tungkol sa mga katuruan ng Bibliya. Katulad ng ating panginoong Jesus, labing dalawang taong gulang pa lamang ay talaga namang hindi natin matatawag na saling cat o saling pusa dahil may pinagkatutunan na sya na hinangaan ng mga matatanda. Malaking bagay ang nagagawa ng pag-aaral lalo ng salita ng Diyos at iyan ay pakatatandaan ninyo.

Kayo ngayon ay nandito dahil kayo, katulad ni David ay mandirigma ng Panginoon. At ayon nga kay nanay Joy at tatay Noel ninyo ay susunod ninyong pag-aaralan ang kalasag ng Panginoon o yung Armor of God. Kayo ay mandirigma ng Panginoon at siguro sa susunod na buwan ay aaralin natin ang “the warrior is a child” kaya pag-aralan na ninyo ang tono. Kayo, katulad ni David na musmos pa lamang ay pinagktiwalaan na ng panginoon na gumapi ng higanteng kalaban na kahit na mga bihasa at mga beteranong mandirigma ni Haring Saul ay hindi hinarap o hindi nilabanan. Si David, isang batang pastol, pinagkatiwalaan at binigyan ng kakayahan ng Diyos. Kayo din ay ganoon may mga kaaway tayo na dapat bilang Cristiyano ay handa nating digmain at gapiin. Tulad ng batang pastol na si David.

Kayo ngayon ay narito dahil katulad ni Joas kayo ay tagapamahala ng Panginoon. Pinamamahala niya sa inyo ang kaalaman, talento, ang sigasig sa paglilingkod, at higit sa lahat ay ipinagkakatiwala ng Diyos sa inyo na kayo ay maging isang mahusay na ehemplo, mga batang katulad ni David, Joas at Jesus, ay tatanawin at gagawing huwaran ng mga susnod pa sa inyo. Ito ay dapat na ninyong malaman at dapat na ninyong maintindihan. Kayo ay may pinamamahalaan at yan ang larawan ng pag-ibig at kaligtasan ng Diyos sa inyo.


Kayo ay bahagi ng Iglesya at katawan ng Diyos sa ECBC. Hindi kayo future leaders! Hindi kayo Potential Leaders! Hindi kayo ang hinaharap ng church! Hindi kayo ang coming generation. Hindi kayo saling cat o saling pusa!

Kayo ay ngayon, the present, the today dahil pakatatandaan natin na sa Diyos, sa ating panginoong Jesu CRisto ay walang alipin at panginoon, walang slave o master, walang babae o lalaki, no male or female, lahat ay pantay-pantay—lahat ay bahagi ng kanyang katawan mapa bata, musmos, sanggol, matanda ta sobrang tanda dahil higit sa lahat sa Panginoon ay walang saling pusa.

-

(Ito yung outline ngunit pagdating sa pulpito ay hindi ko na nasabi lahat, may mga naiba. Medyo kabado ako kaya umuwi kaagad ako hindi na ako nakakain ng handa ng mga bata!)

Bourree 1 and 2, 3rd Cello Suite, J.S. Bach

Ito na siguro ang ultimate goal sa gitara: ang matugtog ang cello suite ni Bach. Nagdown load na ako ng piyesa galing sa internet at sismulan ko na. Ang haba nito ang daming movement pero kakayanin ko siguro. Pag namaster ko ito pwede na akong kunin ni Lord. (Exagerration lang!)

Mga 'wentong baha

Nung maliit ako isinasakay ako sa batya ng Ditse ko, si Nori, tapos ipinaanod niya ako dito sa kalyeng ito na nooy madalang pa ang kabahayan. Muntik nga akong lunurin ng ale dahil tumaob yung batya. Maluha-luha si Ditse dahil bigla na lang daw akong nawala sa paningin niya, akala niya inanod at na lunod na ako.


Kasagsagan ng tag-ulan ngayon at katulad ng aking kinamulatan at kinatandaan, ang aming lugar ay taon-taon na lamang, parang regular na regla, binabaha. Pero ngayon ang baha ay di na katulad nung maliliit kami. Kasi noon ay malalim kung bumaha, malalim nga ngunit malinaw-linaw naman ang tubig. Ngayon di na kalaliman kung bumaha kaya lang sandamakmak naman ang hakot na basura ng baha. Mga one week old na diaper na amoy penoy na, mga pasador na parang keso na yung dugo, at mga plastic na di mo alam kung ulo na ng tao yung laman o patay na aso. Ito ay likha na rin ng kabalasubasan ng aming mga walang modo at mga walang pinag-katutunang mga kapitbahay. Karamihan nitong mga nagpapaanod ng mga basurang ito ay iyong mga hindi orihinal na taga sa amin. Yung mga taong walang malasakit sa lugar kasi hindi sila dito lumaki kaya ang pakiramdam nila ay mga taga bundok sila na uupo na lamang sa isang tabi, dudumi at iihi at patuloy na maglalakbay sa paghahanap ng mga ligaw na kamote at mga mahiwagang kabute sa kagubatan ng siyudad. Bakit hindi na lamang manahimik sa probinsya itong mga ito at namnamin ang sarap ng buhay doon. Gusto kasi pera.

Naala-la ko nung maliliit pa kami ng mga barkada ko. Maliligo kami sa baha tapos may dala-dala kaming mga bote ng lapad, yung bote ng Tanduay Rhum. Manghuhuli kami ng mga butete, guppies at yung isang cute na lumalangoy na mataba na may guhit-guhit at may buntot na parang sinulid. Inilalagay namin sila sa boteng lapad na puno ng malinis na tubig ulan. Parang aquarium na ipagmamalaki namin sa mga matatanda. May mga natutuwa at may mga nagugulat. “Ano ba naman yan George, pati ba naman uod sa kubeta hinuhuli niyo!”

Matalino yung isa naming kapitbahay. Ang ginawa niya ay naglagay siya ng maliit na pader sa may pintuan niya upang hindi pumasok ang baha. Epektibo naman kasi napipigil yung tubig. E siguro nakatulugan niya kaya nung tumaas yung tubig pumasok sa bahay niya. Kaya kinabukasan wala ng tubig sa labas ng bahay niya pero sa loob naman ay lubog pa sila. Nag-aalmusal na yung iba niyang kapitbahay eh siya ay naglilimas pa rin. Tinibag naman niya yung pader.

Pag baha na, yung mga kapitbahay ko ay nag-aabang na. Nagtutumpok-tumpok na iyan at pag dumaan yung mga opisyales de barangay ay magpaparinig. “Wala pa?” Ang gagawin ng mga opisyales de baranggay ay magdadala ng yellow paper at papipirmahin doon yung mga mga kulapo. “Hintayin nyo na lang mamaya.” Wika ng mga opisyales de barangay. Maghihintay sila ngunit walang dumating. Kinabukasan ay babanat ang mga opisyales de barangay, “Sabi ni kapitan hindi naman daw malaki ang baha kaya walang relief goods.” Naiintindihan naman ng mga kapitbahay ko. Ang hindi lang nila naiintindihan ay yung mga pirma nila ay nakabili na ng mga multong sardinas, multong instant noodles at multong bigas na paghahatian ng mga opisyales de demonyos ng barangay. Minsan lang naman itong nangyayari, tingin ko.

Minsan ang kapitbahay kung dating pulis ay akala ko ay mamatay sa alta presyon ng pumasok sa pintuan ng bahay niya ang isang sakong basura na inanod ng baha na naglalaman ng isang linggong basura ng di kilala naming kapitbahay. Di ko alam kung ilalabas niya yung baril niya upang hanapin yung may gawa o itututok niya yung baril niya sa ulo niya at magpapakamatay sa inis. Parang megaphone sa lakas ng boses sa pagmumura at parang sabog na kamatis na inugatan ng niyog ang mukha niya sa galit.

Naalala nung nag-iinom pa ako ng alak. Pagganitong tag-ulan ay masarap uminom ng Gin habang umuulan. Minsan ay naginuman kami at nag hihiyawan, nagbabasaan, at nag-iinuman. Ang aming tanggero ay tawa ng tawa kaya kami ay tawa tawa rin ng tawa. Kinabukasan lang namin nalaman kaya pala tawa ng tawa yung tanggero ay dahil yung chaser naming tubig ay sinasalok niya lang sa baha. Wala namang nagtae sa amin, dahil sa alcohol siguro.

Parte na ng buhay namin ang baha. Hmmm…kaya pag nawala siguro ito ay hahanap-hanapin rin namin.

Pinoy Superhero Superpirata

Abalang-abala si Diana Prince sa pag-iimpake ng kanyang gamit. Siya ay ipinadal ng kaniyang ahensya sa Pilipinas upang imbestigahan ang isang anomalya na bumabalot sa kanyang pagkatao. Naala-la pa niya Diana nung siya ay kinoronahang prinsesa ng mga Amazon. Tandang-tanda niya ang binitawang salita sa kanya ni Zeus. “Ikaw ay nag-iisa lamang at ang iyong lakas ay katumbas ng lakas ni Hercules, ang iyong bilis ay katumbas ng bilis ni Hermes, ang iyong talino ay katulad ng talino ni Apollo (hindi po si Quibuloy), ang iyong ganda ay pinagsamang bighani ni Aphrodite at ni Minerva at ang iyong bikini ay tulad ng Pampers for adults for extra strength.” Ito ang mga binitiwang salita sa kanya ni Zeus, ang hepe ng mga diyos-diyosang Griyego sa bundok ng Olympus (ngayon ay mas kilalang tagagawa ng camera) kaya laking tulala niya ng malaman niyang kailangan niyang pumunta sa Pilipinas upang sugpuin ang malawakan at walang habas na pamimirata rito.

Lingid sa kaalaman ni Diana ay naghahanda na rin si Clark Kent na tumungo sa Pilipinas. Ang ama ni Clark Kent na si Jonathan Kent ay may malalim na lihim na ipinagtapat kay Clark Kent at ng malaman niya ito ay agad siyang nagbihis, nakalabas ang brief, bilang Superman at lumipad patungo sa Pilipinas. Iisa ang misyon nila ni Diana Prince.

Paglapag ni Superman ay naghanap kaagad siya ng phone booth upang makapagbihis. Laking gulat niya ng Makita niya na ang mga phone booth sa Pilipinas ay wala ng booth at wala pang phones. Kaya siya ay pumasok sa isang fitting room ng isang mall upang magbihis at magbalik anyo bilang si Clark Kent. Nagbibihis na siya ng mapansin niyang, “Hissssssss, hiiisssssssssss, hisssssssss,” lumingon si Clark kent at nakita niya ang isang taong ahas na nasa loob ng fitting room ng isang sikat na mall! Bumuka ang sahig ng fitting room at kasama ng taong ahas ay papahulog sila sa isang sikretong silid. Agad na hinawakan ni Clark Kent ang taong ahas at pinagbubogbog. Nalaman na lamang ni Clark Kent na ito palang taong ahas ay anak ng Filipino-Chinese na may-ari ng mall.

Paglapag ng eroplano ni Diana Prince ay hindi na siya nag-aaksaya ng panahon. Agad siyang nagimbestiga upang hanapin ang namimirata at panagutin. Nagtungo siya sa pinakamalapit na himpilan ng Pulisya upang makipag coordinate ng kanyang movements at upang malaman na rin niya ang pasikot sikot sa Pinas. Nang matagpuan niya ang hepe ng pulis ay nakita si Clark Kent na iniimbestagahan ng mga pulis. Agad pinakita ni Diana Prince ang ID niya at kinuha sa Custody si Superman. “Clark, ao ginagawa mo ditto?” Tanong ni Diana. “May ipinagtapat sa akin si ama. May kailangan daw akong wakasan sa Pilipinas.” Pabulong na sagot ni Clark Kent. “Nakapagtataka, ganyan din ang sabi sa akin ni Zeus.” Malumanay na sagot ni Diana.

Halika at magstay ka muna sa hotel ko.

Nanood ng TV si Clark Kent at Diana Prince (walang realsyon ang dalawa dahil alam naman ng lhata na dahil sa x-ray vision ni Superman ay nawalan na siya ng gana sa kababaihan, at isap ay dahil na rin sa x-ray niya ay, lihim ito, baog na siya. Si Diana naman bilang Wonderwoman ay matagal ng insinumpa ang pakikipagrelasyon dahil na rin sa style ng bikini niya—pamatay init, kumbaga) ng mapanood nila ang palabas na gumulantang sa kanila: Si Darna at si Capt. Barbell.

Hindi nag-aksaya ng panahon ang dalawa at agad na sinugod ang dalawang pirated na Filipino superhero. “Ito angsinabi sa akin ni Jonatahn Kent. Nakita daw niya ang walang habas na pamimirata sa atin ng mga artists kuno na ito.” Nagngingitngit na sabi ni superman. Si Diana ay nakasakay sa likod ni Superman at sumagot ito, “Tama ka. Yan din ang babala sa akin ni Zeus.

Hinarap ni Wonderwoman at Superman si Darna at Capt. Barbell. “Hoy kayo ang kapal naman ninyo. Inagaw ng magaling na amo ninyo ang konsepto mula sa aming boss tapos di nyo man lamang nirecoginze. Nagpambuno ang mga superhero at bandang huli ay nalaman ni Wonderwoman at Superman na hindi sila uubra sa Pilipinas dahil sila ay kinuyog. Nagdatingan ang mga politico at may moves na gawing national artist ng Pilinas si Mars Ravelo, ang pumirata kila, Wonderwoman at Superwoman. Kaliwat kanan ang papuring tinanggap ng walang habas na magongopya at tinatanaw na bayani ng mga Pilipinong ilustrador na susunod sa yapak niya sa galling sa pangongopya. Hindi kailanman kaya nila Wonderwoman at Superman na labanan ang ganitong uri ng kalaban. Hindi uubra ang superpowers nila sa cloning ability ng mga damuho. Kaya sa huli ay luhaang silang umuwi sa America upang ipamalita na doon sa Pilipinas sila ay may clones sila at ang nagclone sa kanila ay tinatanaw pang bayani!

Ang tunay na Superhero ng mga Pilipino ay si Capt. Hook. (With apologies to Capt. Hook.)

Matagal ng pumanaw si Mars Ravelo ngunit hangang ngayon ay buhay pa rin si Darna, Capt Barbell at iba pang mga karakter na nilikha niya na nilikha naman ng iba. Isang patunay lamang na katulad nila Ikabod ang Bubuwit ni Nonoy Marcelo (Mickey Mouse ito) ang pinoy ay magaling sa tinamanan ng magaling.

(Pero sa totoo lamang ang pinakamagaling na medyo orihinal na ilustrador na Pilipino ngayon ay si Pol Medina ng Pugad Baboy. Paborito siya ng barkada kong si Rommel na artists ng campus paper naming. Mayroon siyang collection ng Pugad Baboy books kaya libre basa ako,at talaga namang pagdating sa humor ay da best si Pol Medina. Ok sana ang Darna at Capt. Barbell at iba pang likha ni Mars Ravelo kung ito ay ginawang spoof at hind pinilit na pinangangalandakang authentic pinoy superhero. I mean…comeooooonnnnnnn who are we fooling. neh?)

Aba may Gagambgoy pa…at ano ito may Fantastic Man pa…aba may Leon Guererro pa…aba may Don Kamote dela Mantsa…aba naman may Super Twins pa…at may Dyesebel pa! Kulang na lang budburan ng toner ang mga mangongopyang mga ito upang sila ay talaga namang maging ganap na mga “walking Xerox machines.”

Nasaan si Malakas at Maganda, si Lam-ang at iba pang mga katutubong Superhero natin?
Salikisikin ang ating mga alamat at nandyan ang mga tunay na mga super bayani na kayang hulihin ang imahinasyon at pagka-Asyano at pagka-Pilipino natin.

Ulan

Ulan-ulan pantay kawayan
Bagyo bagyo pantay kabayo
Narito ang anak ko
Naliligo sa tubig nyo
Pagdating ng asawa ko
Tiyak ko lagot ako
Dahil pagkatapos maligo ng batang ito
Sigurado, may labas pasok na sipon
Sa ilong ng bruhang ito

Ulan-ulan pantay kawayan
Bagyo bagyo pantay kabayo
Pagnatulog sa pagod ang batang ito
Tiyak ko puno ng kulangot ang ilong nito
Dahil sa natuyong sipon sa kanyang ilong

Ulan-ulan pantay kawayan
Bagyo bagyo pantay kabayo
Tabi-tabi po mga nuno sa punso
Ihanda na ang termometro
Para sa sinat ng loko
At sigurado ako paggaling sa trabaho
Lagot ako sa nanay nito

Ugoy ng Duyan

Sana’y di nagmaliw and dati kong araw
Nang munti pang bata sa piling ni nanay
Nais ko’y maulit ang awit ni inang mahal
Awit ng pag-ibig habang ako’y nasa duyan

Sana’y di nagmaliw ang dati kong araw
Nang munti pang bata sa piling ni nanay
Nais ko’y maulit ang awit ni inang mahal
Awit ng pag-ibig habang ako’y nasa duyan

Sa aking pagtulog na labis ang himbing
Ang bantay ko’y tala ang tanod ko’y bit’win
Sa piling ni nanay langit ang buhay
Puso kong may dusay sabik sa ugoy ng duyan

Sana’y di nagmaliw ang dati kong araw
Nang munti pang bata sa piling ni nanay
Nais koy maulit ang awit ni inang mahal
Awit ng pag-ibig habang ako’y na sa duyan

Sa aking pagtulog na labis ang himbing
Ang bantay ko’y tala ang tanod ko’y bit’win
Sa piling ni nanay langit ang buhay
Puso kong may dusa’y sabik sa ugoy ng duyan
Ibig kong matulog sa dating duyan ko inang